W.W.O.O.F.-ers op Praktijkschool voor Duurzaamheid

Sinds 2009 is de Praktijkschool voor Duurzaamheid aangesloten bij het internationale netwerk van W.W.O.O.F. -ers. Deze organisatie bemiddelt tussen boerenbedrijven en mensen die het boerenleven willen leren kennen door er een tijdje te leven en meewerken. Ze werden willing workers on organic farms genoemd. W.W.O.O.F. staat nu voor World Wide Opportunities on Organic Farms. Ze komen vanuit de hele wereld en werken ongeveer 6 uur per dag op een bedrijf en krijgen in ruil daarvoor kost en inwoning. De meesten zijn in de leeftijd tussen twintig en dertig jaar en willen graag ervaring opdoen met het verbouwen van voedsel of het houden van vee. Bij onze tuinderij hebben W.W.O.O.F.-ers meegewerkt aan het bouwen van houten bruggetjes over de sloot, wieden (uiteraard op een tuinderij) verzamelen van strobalen op de graanakker en maaien. Ze blijven een of meerdere weken en trekken dan weer naar een volgend adres, dat ze via internet kunnen opzoeken. Wij hebben W.W.O.O.F.-ers gehad uit Californie, Omaha, Frankrijk, Duitsland en Nederland. De meesten willen de opgedane kennis en ervaring later gebruiken om zelf iets met voedselteelt te gaan doen. Maar tegelijkertijd is het voor velen een bijzondere vakantiebesteding.

aline mulching 004

Franse WWOOF-er bezig met mulchen (bedekken) van het groentebed met hooi

 

WWOOF-er in actie bij het kippenhok

WWOOF-er Claudia in actie bij het schoonmaken van het kippenhok. Zie het interview met haar op deze pagina

 

WWOOF-er bij de composthoop

Claudia in rust bij de compostbak

WWOOF-ers bij het distels trekken

Claudia met andere landervaringsdeelnemer bij het distels trekken


Interview met WWOOF-er Claudia

Claudia heeft na deelname aan een landervaringsweek de smaak van het buitenleven te pakken en besloot een langere periode te komen meewerken op Aarde-Werk de Stegge.

Is dit de eerste keer dat je komt werken op een biologische tuin?

Nee, ik heb al eens op Ecolonie in Frankrijk gewerkt. Dit is de eerste Nederlandse ervaring. Wat me aanspreekt is de manier van leven, met mensen omgaan, de harmonie opzoeken in samenwerken met en in de natuur, zien hoe mensen dat dan doen. Daar wil ik graag in meedoen en leren, meer zoals ook ik voel dat het hoort.

Vergelijk dat eens met hoe je nu woont?

Ik probeer zoveel mogelijk duurzaam te leven, kies voor eerlijke en groene producten. En zo een beetje harmonie te creeeren, dat lukt wel in mijn eigen huis, maar beter als ik in een omgeving zit waar meer mensen dat doen. In een groter geheel dat zich daarvoor inzet, voel ik me meer gesteund. Ik zou wel een groentetuin willen houden, maar niet alleen, wel samen met een paar anderen. Lijkt me gezellig en waardevol. Dus voorlopig nog geen klein ekoboerderijtje in mijn achtertuin, ha ha. 

Hoe verhoudt zich dat met jouw vak als dramatherapeut?

In dramatherapie ben je ook bezig met gezondheid van de mens en zo ook een gezond(er) geheel ondersteunen. Het is een prachtig vak met vele elementen die bij mij passen. Maar ik denk dat ik voorlopig niet weer in een instelling ga werken waar o.a. de werkdruk hoog is. Dit vind ik heel naar in de hedendaagse werkcultuur, het is vaak te veel en te snel. Ik heb solistische banen gehad, maar dat ligt me niet zo. Waar ik bijvoorbeeld tegen aan ben gelopen is dat mijn groene ideeën mbt voeding geen aansluiting vonden bij collega;s. Als ik zag wat die kinderen aan groente en fruit kregen, vond ik dat in mijn ogen niet voldoende, en zag zoveel meer en andere mogelijkheden. Maar ik had er de tijd niet om dat te veranderen. Er waren geen pauzes of vergaderingen waar ik aan meedeed  op die school waar ik  werkte. Ik merk dat ik zit te klagen over mijn vorige werk. Ben nu gelukkig meer op contreien die mij passen. (lacht)

Hoe is dat hier, waar altijd volop werk te doen is?

Hier word ik uitgenodigd na te gaan, te voelen waar de grens ligt en dan af te wisselen. Er is variatie. Het werk is heel anders en er zit geen druk op, ja een enkele keer zoals bij die tarwe (de oogst moest worden binnengelegd om te drogen).En het is veel fysiek werk, wat mij ligt.

Hoe bevalt het om de hele dag buiten te zijn?

Heel erg goed. Ik loop  op blote voeten, in nat gras, in droog gras, dat maakt niet uit, behalve als het echt koud wordt. In mijn systeem merk ik dat het goed voor mijn lijf is. Ik voel me vitaler.

Waar merk je dat je jezelf beter leert kennen bij wijze van spreken, in de klussen?

Oh, bij alles wel...Ik merkte het vanochtend in irritatiemomenten met de grasmachine die vastloopt. Dan wil ik toch gewoon doorgaan. Ik maak er dan van dat ik er sterker van wordt als ik doorga. Grenzen verleggen!, roept een deel in mij. Maar dat wil ik nu even juist niet. Ik kan nu iets anders gaan doen, wat fijner voor mij is.

Wat levert je het op om niet door te zetten? Dus niet in het patroon doorgaan?

Rust... en zachtheid. Normaal eis ik veel van mezelf, ga ik door tot ik echt last ga krijgen. En dan vaak nog doorgaan.

Vind je het leuk om nieuw gedrag aan te leren?

Ja zeker, heel graag! Benieuwd naar mezelf! 

Hoe lang wil je dit werk, dit buitenleven voortzetten?

Heeeel lang. Ik zie nu al een beetje op tegen weer in een huis wonen. Ik zou ook wel ander werk zoeken. Meer in en met de natuur. Niet meer in een instelling. Na mijn verblijf op  Aarde-Werk de Stegge wil ik naar de zon, naar Zuid Spanje.

Gebruik je deze tijd ook om inspiratie op te doen voor de periode hierna?

Als tussenfase. Dit is iets wat ik al heel lang wil. Vaak ben ik een paar weken naar Ecolonie gegaan,even een tijdje eraan snuffelen en dan ga ik weer terug. Nu ga ik eindelijk wat langer, een half jaar. Ik zie wel waar dat op uitloopt.

Hoe zou jij uiteindelijk willen wonen?

Met een paar mensen in een kleine leefgemeenschap, die zoveel mogelijk zelfvoorzienend willen leven en leven in liefde voor de natuur. Als ik  niet vanzelf in een vorm beland met iemand, dan ga ik zoiets opzetten of ik sluit me aan bij een passende gemeenschap.

Dank je wel voor dit interview

Van harte gedaan